Non o entendes, cantano as túas orellas

Non agardes nada dos beizos
que conscientemente están selados
das palabras que son ditas
mentres se pronuncia tamén silenzo
e os ollos te miran con esperpento.
Agora o comprendo, néboa,
"tú. no lo comprendes, lo cantas tús orejas"


Mantenete só, alto na túa torre,
nunca digas nada que te comprometa
nin nada que non deba dicirse
porque todos saben a verdade
que sómente aínda tí descoñecías
deica que leas esta poesía.
Quizás sexa nunca, Quizás sexa...
el tabaco inocente, tonto, de tú mirada.



"Wait for it, it's tired and it's true
Wait for it, it's all she ever knew"

FAME

A única fame que nunca

passei foi a do coraçom.

Tuda a vida piando polo

pao untado em doce

que nunca saciava

e agora descubro que

há fames máis negras.

E a do estómago baleiro

nom o era nada pouco.

Marcharom os carros

que traiam alimento

e os seus guias, já

lá riba no firmamento.

Xalundes...

Agora, hoje, as estrelas

que traiam doçura coa

chuva nocturna da praça

desligam entendementos

en acto de lealdade alheia

porventura, nom sei eu,

se calhar contra da própia.

O único que abofé ganho de

estar tuda baleira por dentro,

sem rancores, culpas ou odios

só por amor, para calquer ti,

é que modelo lentes mágicas

a medida do que quero.

Já quixeram outros...

E co passo dos anos, sim, e

co estómago decote cheio,

o que máis quero encher

é aquel outro baldeirao baleiro.

SKÁRNIO

Hoje susbcrevo-me

amargo sonho vil,

esse que me enganou,

elevou-me ao acantilado

e aló no alto empurrou-me,

dum golpe seco,

ao baleiro.

PLLLLLAF!

HOSTIA!

E alá fum eu de pampa

sem ramalho ao que agarrar-me,

sem pedra contra a que esnafrar-me.

PLLLLLAF!

HOSTIA!

Porque 

nom era ninguém,

nom era nada.

Fora o meu eu 

máis o meu ego

fundidos nun suposto nós.

-E agora na gorja, nós-.

PLLLLLAF!

HOSTIA! 

O meu baleiro enchido por mim,

o meu baleiro, só, esfalcatrueiro,

com tal de nom afundir

para nadar na nada.

Por nadar na nada:

PLLLLLAF!

HOSTIA!